Ziekten zoals ADHD, autisme, dyslexie, depressie en chronische vermoeidheidsklachten hebben vaak één belangrijke gemene deler: een exorfinenresistentie. Wanneer deze exorfinen uit het voedingspatroon worden verwijderd, merk je vaak al snel een duidelijke verbetering. Binnen de orthomoleculaire therapeutie in Amsterdam wordt hier daarom veel aandacht aan besteed. Maar wat zijn exorfinen eigenlijk?
Exorfinen zijn stofjes die ontstaan uit gluten, melkeiwit (caseïne), soja, spinazie en bepaalde schimmels. Ze hebben een morfineachtige werking en remmen de werking van onze lichaamseigen endorfine af. Hierdoor voelen mensen zich tijdelijk rustiger of gelukkiger na het eten van producten zoals brood, pizza, pasta, melk, kaas, koekjes of roomijs.
Het gebruik van tarwe en melkproducten is de afgelopen jaren sterk toegenomen, net als de hoeveelheid gluten in moderne tarwesoorten. Hoe iemand op exorfinen reageert verschilt per persoon. Sommigen reageren vooral op melkexorfinen, zoals casomorphine, anderen juist op glutenexorfinen. Er zijn ook mensen die gevoelig zijn voor exorfinen uit soja of zelfs schimmels. Een vorm hiervan is dermorfine, een extreem krachtige morfineachtige stof, die vaker wordt gezien bij mensen met immuunproblemen of gedragsstoornissen.
Door middel van bloedonderzoek kan onderzocht worden hoe jouw lichaam reageert op exorfinen en in welke mate dit invloed heeft op je klachten.
